انواع اختلالات دوقطبی
یک اختلال دوقطبی با نوسانات خلقی از افسردگی عمیق تا ایفوریای شدید(مانیا) همراه با دوره های بینابینی عادی بودن، مشخص می شود. هذیان یا توهم ممکن است بخشی از تصویر بالینی باشد یا نباشد.
در طی یک دوره مانیا، خلق بالا، بزرگ منشانه یا تحریک پذیر است. اختلال به قدری شدید است که باعث نقص قابل توجه در عملکرد شغلی یا فعالیت های اجتماعی معمول یا روابط با دیگران می شود یا برای جلوگیری از آسیب به خود یا دیگران نیاز به بستری شدن در بیمارستان باشد.
درجه تا حدودی خفیفتر از این تصویر نشانه های بالینی، هایپومانیا نامیده میشود. در هایپومانیا نشانه ها شدت کمتری دارد و به اندازه کافی شدید نیست که باعث اختلال قابل توجه در عملکرد اجتماعی یا شغلی شود یا نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشته باشد.
اختلال دوقطبی Ⅰ
تشخیص اختلال دوقطبی نوع I به فردی داده می شود که دوره مانیا را تجربه می کند یا سابقه یک یا چند دوره مانیا را دارد. مددجو ممکن است دوره های افسردگی را نیز تجربه کرده باشد. هنگامی که فردی بیش از چهار دوره مانیا و افسردگی در یک سال داشته باشد، او را مبتلا به اختلال دوقطبی تندچرخ می نامند.
اختلال دوقطبی Ⅱ
اختلال دوقطبی نوع II با حملات عودکننده افسردگی اساسی با وقوع دوره ای هایپومانیا مشخص می شود. فردی که به او این تشخیص اختصاص داده شده است، ممکن است با نشانه های(یا سابقه ی) افسردگی یا هایپومانیا تظاهر کند. مددجو هرگز یک دوره مانیای کامل را تجربه نکرده است، و دوره هایپومانیا «به اندازه کافی شدید نیست که باعث ایجاد اختلال قابل توجه در عملکرد اجتماعی یا شغلی یا نیاز به بستری شدن در بیمارستان شوند».
اختلال سایکلوتایمیک (اختلال خلق ادواری)
ویژگی اساسی اختلال سایکلوتایمیک، اختلال مزمن خلقی به مدت حداقل ۲ سال است که شامل دوره های متعدد خلق بالا(نشانه های هایپومانیا) است که معیارهای یک دوره هایپومانیا را برآورده نمی کند و دوره های متعدد خلق افسرده که شدت یا مدت آن برای برآورده کردن معیارهای یک دوره افسردگی اساسی ناکافی است. فرد هرگز بیش از ۲ ماه بدون نشانه ها نمی باشد.
اختلال دوقطبی ناشی از مواد/ دارو
در نظر گرفته میشود که آشفتگی خلقی مرتبط با این اختلال، نتیجه مستقیم اثرات فیزیولوژیکی یک ماده باشد(به عنوان مثال، مصرف یا محرومیت از یک ماده سوء مصرفی یا یک دارو). اختلال خلق می تواند شامل خلق بالا، بزرگ منشانه یا تحریک پذیر همراه با عزت نفس اغراق شده، کاهش نیاز به خواب و حواس پرتی باشد.
اختلال دوقطبی ناشی از یک عارضه پزشکی دیگر
این اختلال با خلق غیرعادی و به طور مداوم بالا، بزرگ منشانه یا تحریک پذیر و فعالیت یا انرژی بیش از حد مشخص میشود که به نظر میرسد عواقب فیزیولوژیکی مستقیم یک عارضه پزشکی دیگر است. انواع عارضه های پزشکی که با نشانه های دوقطبی همراه هستند، شامل اختلالات تیروئیدی، سکته مغزی، آسیب تروماتیک مغزی، مولتیپل اسکلروزیس، لوپوس اریتماتوز سیستمیک، ایدز و غیره می باشد.
:Reference
Davis Advantage for Townsend's Essentials of Psychiatric Mental-Health Nursing Concepts of Care in Evidence-Based Practice Ninth Edition
