انواع اسکیزوفرنی
اسکیزوفرنی به پنج زیر گروه طبقه بندی می شود:
اسکیزوفرنی پارانوئید
با محتوای افکار هذیانی گزند و آسیب یا بزرگ منشی و هذیان حسادت مشخص می شود. استرس ممکن است نشانه های بیمار را بدتر کند. بیمار توهمات شنوایی مکرر را تجربه میکند، اما فاقد نشانه های سایر انواع اسکیزوفرنی مانند سستی تداعیها و مشکلات در عاطفه می باشد. نسبت به سایر بیماران اسکیزوفرنی، دارای ناتوانی با شدت کمتری هستند و به درمان ها پاسخ بهتری می دهند.
اسکیزوفرنی آشفته
با گفتار و رفتارهای نامنسجم و آشفته، و عاطفه کند یا نامتناسب مشخص میشود. معمولاً شامل نقایص اجتماعی شدیدی می باشد. شروع آن زودهنگام و موذیانه است و بدون بهبودی قابل توجه ای می باشد.
اسکیزوفرنی کاتاتونیک
یک شکل نادر از بیماری است که با بُهت یا پوزیشن های ثابت برای دورههای طولانی مشخص میشود و بهطور دورهای در معرض جهشهای کوتاه هیجان شدید قرار میگیرد. پتانسیل رفتارهای اخلال گرانه و خشونت آمیز در هنگام تحریک و آشفتگی افزایش می یابد. آن ها ساکت و بی صدا می مانند و از حرکت یا تمایل به نیازهای شخصی خودداری می کنند.
اسکیزوفرنی نامتمایز
وجود نشانه های اسکیزوفرنیک مانند هذیان و توهم در بیمارانی که در دستبه بندی زیرگروه های دیگر قرار نمی گیرند.
اسکیزوفرنی نوع باقیمانده
شکل خاموش این بیماری است که در مدت زمان بهبودی متوقف می شود. نشانه های سایکوتیک برجسته ای مانند هذیان و توهم وجود ندارد. بیمار سابقه دوره های اسکیزوفرنیک حاد دارد و علائم منفی تداوم دارد.
دقت شود که انواع زیرگروه های اسکیزوفرنی در DSM-4 مطرح شده است و از DSM-5 به بعد حذف شده است.
